Nasiona warzyw kapustnych

Jarmuż, który zimą wygląda lepiej niż większość kwiatów. Scarlet to wysoka odmiana jarmużu o gęsto kędzierzawych liściach w kolorze purpurowozielonym, który po pierwszych przymrozkach przechodzi w głęboki, ciemny fiolet. Rośliny dorastają do 80–100 cm, znoszą mróz do −15°C i przez całą zimę stoją w ogrodzie jak rzeźby – a przy tym są równie zdrowe i smaczne jak jarmuż zielony.W skrócie Liście: kędzierzawe, purpurowozielone, po mrozie ciemnofioletowe Wysokość: 80–100 cm Siew: kwiecień – połowa czerwca, pod osłonami lub do gruntu Wysadzanie: czerwiec – lipiec, w fazie 3–4 liści Zbiór: od października przez zimę do wiosny Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna, wapnowana Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaScarlet to jarmuż z pogranicza warzywnika i rabaty ozdobnej. Purpurowy kolor liści i łodyg pochodzi z antocyjanów, których roślina produkuje tym więcej, im zimniej – dlatego najintensywniejszą barwę osiąga w listopadzie i grudniu. Liście są drobno karbowane, jędrne, o lekko słodkawym, orzechowym smaku, który po przymrozkach staje się jeszcze łagodniejszy. Wartość odżywcza jest taka sama jak u zielonych odmian, plus dodatkowa porcja przeciwutleniaczy z barwników.Odmiana jest wyjątkowo mrozoodporna – znosi −15°C bez okrycia – i w dobrych warunkach przezimowuje do wiosny następnego roku, gdy wypuszcza młode, delikatne pędy kwiatostanowe, również jadalne. Wysokie rośliny wymagają nieco więcej miejsca niż odmiany karłowe, ale w zamian dają liście przez wiele miesięcy.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień – połowa czerwca): pod osłonami do skrzynek lub bezpośrednio na rozsadnik w gruncie, na głębokość 1–1,5 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Wcześniejszy siew daje zbiór jesienny, późniejszy (maj–czerwiec) – zimowy.Pikowanie / przerywanie: siewki ze skrzynek pikujemy do doniczek 6–8 cm; na rozsadniku przerywamy co 5 cm. Rozsada ma być krępa, z grubą łodyżką.Wysadzanie (czerwiec – lipiec): w fazie 3–4 liści, w rozstawie 70 × 60 cm – to duża roślina. Wybieramy miejsce, gdzie jarmuż będzie mógł stać aż do wiosny, na glebie żyznej, wapnowanej, słonecznej. Sadzimy głębiej niż rosła, mocno ugniatając.Pielęgnacja: podlewanie latem, ściółkowanie, osłona z siatki przeciw bielinkowi. Wysokie rośliny warto podsypać ziemią u podstawy lub przywiązać do palika, by nie przewrócił ich wiatr i śnieg. Zbieramy dolne liście, zostawiając wierzchołek.ZastosowanieScarlet to jarmuż do kuchni i do dekoracji: fioletowe liście efektownie wyglądają w sałatkach, na kanapkach i jako ozdoba potraw, a po ugotowaniu, uduszeniu z czosnkiem lub upieczeniu na chipsy smakują jak klasyczny jarmuż. Nadaje się do mrożenia i koktajli. W ogrodzie sprawdza się na rabacie i w jesienno-zimowych kompozycjach z wrzosami, trawami i ozdobnymi kapustami – to jedna z niewielu roślin, które w styczniu naprawdę mają kolor.Tip od ogrodnikaChcesz najpiękniejszy kolor? Nie przesadzaj z azotem – nadmiar nawozu daje bujne, ale zielonkawe liście. Sadź w pełnym słońcu i pozwól roślinie zmarznąć: po serii przymrozków Scarlet robi się niemal czarno-fioletowy, a jego liście są wtedy najsłodsze. Wiosną, zanim zakwitnie, zjedz młode pędy kwiatostanowe – smakują jak delikatny brokuł.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. sabellica Odmiana Scarlet Kolor liści purpurowozielony, po mrozie ciemnofioletowy Wysokość 80–100 cm Stanowisko słoneczne Sezonowość roślina dwuletnia, mrozoodporna do −15°C Termin siewu kwiecień – połowa czerwca (pod osłonami lub do gruntu) Termin wysadzania czerwiec – lipiec Termin zbioru październik – kwiecień Rozstawa 70 × 60 cm Masa netto 1 g (~300 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837430604

Czytaj więcej mniej

Warzywo, które smakuje najlepiej po pierwszym mrozie. Dwarf Green Curled to klasyczna, niska odmiana jarmużu o gęsto kędzierzawych, soczyście zielonych liściach. Rośliny dorastają do 40–60 cm, znoszą śnieg i mróz, a ich liście – jedne z najbogatszych w witaminę C i A wśród warzyw – zbiera się od jesieni aż do wiosny, kiedy grządki są już dawno puste.W skrócie Liście: zielone, silnie kędzierzawe Wysokość: 40–60 cm, zwarta rozeta Siew na rozsadniku: kwiecień – połowa czerwca Wysadzanie: od czerwca do lipca, w fazie 3–4 liści Zbiór: ok. 120 dni od wysadzenia – od października do wiosny Stanowisko: słoneczne lub półcień, gleba żyzna, wapnowana Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaDwarf Green Curled to stara, sprawdzona odmiana o niskim, zwartym pokroju – w odróżnieniu od wysokich jarmużów nie przewraca się pod ciężarem śniegu i mieści się nawet w skrzyni na balkonie. Liście są drobno karbowane niczym koronka, jędrne i mięsiste, a po przymrozkach tracą lekką gorycz i stają się wyraźnie słodsze. To jedno z najzdrowszych warzyw w ogrodzie: mnóstwo witaminy C, karotenu, wapnia i żelaza, dlatego szczególnie polecane w żywieniu dzieci.Uprawa jest bezproblemowa: jarmuż nie tworzy główki, więc nie ma problemu z jej pękaniem, a chłód mu nie szkodzi – wręcz przeciwnie. Rośliny zostawione na zimę w gruncie dostarczają świeżych liści w grudniu i lutym, a wiosną odbijają młodymi pędami.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień – połowa czerwca, na rozsadniku): wysiewamy rzędowo co 10–15 cm, na głębokość 1–1,5 cm, na rozsadniku w gruncie lub do skrzynek w temperaturze 15–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Najlepszy termin na zbiór zimowy to siew w maju–czerwcu.Pikowanie / przerywanie: siewki w skrzynkach pikujemy do doniczek 6–8 cm, na rozsadniku przerywamy co 5 cm, żeby rozsada była krępa, a nie wybiegnięta.Wysadzanie (czerwiec – lipiec): rozsadę w fazie 3–4 liści sadzimy w rozstawie 50 × 40–50 cm, nieco głębiej niż rosła, mocno dociskając ziemię. Jarmuż lubi glebę żyzną, wapnowaną, w drugim roku po oborniku.Pielęgnacja: regularne podlewanie latem, odchwaszczanie i ściółkowanie. Osłona z siatki chroni przed bielinkiem i mszycami. Zbieramy pojedyncze, dolne liście, zostawiając wierzchołek – roślina rośnie dalej i wciąż dostarcza plonu.ZastosowanieJarmuż Dwarf Green Curled jest wszechstronny w kuchni: na surowo w sałatkach (zmasowany z oliwą i solą), w koktajlach warzywnych, jako chrupiące chipsy z piekarnika, duszony z czosnkiem, w zupach i zapiekankach. Świetnie nadaje się do mrożenia. W ogrodzie to warzywo na późną jesień i zimę – gdy nic innego już nie rośnie, jarmuż wciąż stoi zielony. Kędzierzawe rozety są też dekoracyjne, więc sprawdzą się w skrzyni na balkonie i w jesiennej rabacie.Tip od ogrodnikaNie spiesz się ze zbiorem: pierwsze przymrozki (−2 do −5°C) zamieniają skrobię w liściach na cukry, a jarmuż zmienia się nie do poznania – znika gorycz, pojawia się orzechowa słodycz. Liście zbieraj od dołu, po kilka z każdej rośliny, a zimą w dni bez mrozu; zmrożonych nie odrywaj, poczekaj, aż odtają.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. sabellica Odmiana Dwarf Green Curled Kolor liści zielony Wysokość 40–60 cm Stanowisko słoneczne lub półcień Sezonowość roślina dwuletnia, uprawiana jako jednoroczna Termin siewu kwiecień – połowa czerwca (rozsadnik) Termin wysadzania czerwiec – lipiec Termin zbioru październik – marzec Rozstawa 50 × 40–50 cm Masa netto 1 g (~300 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837430000

Czytaj więcej mniej

Brokuł, który nie panikuje przy zmianie pogody. Cezar to średnio wczesna, polska odmiana brokułu o ścisłych, ciemnozielonych różach średnicy ok. 15 cm. Dobrze znosi wahania temperatury i nie ma skłonności do przedwczesnego rozluźniania róż, dzięki czemu udaje się zarówno z wiosennego siewu na zbiór letni, jak i z letniego na zbiór jesienny – także w nieogrzewanym tunelu.W skrócie Typ: odmiana średnio wczesna, na uprawę wiosenną i jesienną Róże: zielone, ścisłe, ok. 15 cm średnicy Siew pod osłony: marzec (na zbiór letni) Siew na rozsadnik: kwiecień – maj (na zbiór jesienny) Wysadzanie: druga połowa kwietnia – koniec czerwca Zbiór: lipiec – październik Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna, próchniczna Trudność: umiarkowana – wymaga żyznej gleby i regularnego podlewania Liczba nasion w opakowaniu: ok. 600 szt. (2 g) Czym wyróżnia się ta odmianaCezar to jedna z najpopularniejszych polskich odmian brokułu do uprawy amatorskiej – i nieprzypadkowo. Rośliny mają mocny wigor i wzniesione liście, a róża główna jest kształtna, wypukła i zwarta, ciemnozielona, czasem z fioletowym nalotem. Po ścięciu głównej róży rośliny wypuszczają liczne, mniejsze róże boczne, co wydłuża zbiór z jednej rozsady o kilka tygodni.Największym atutem odmiany jest wysoka zdrowotność i tolerancja na wahania temperatury: Cezar nie przerasta i nie zakwita przedwcześnie przy skokach ciepła, co w kapryśnym polskim klimacie jest cenne. Producent poleca go do uprawy polowej wiosną i jesienią oraz w nieogrzewanych tunelach foliowych.Uprawa krok po krokuSiew (marzec, pod osłonami lub kwiecień – maj, na rozsadniku): nasiona wysiewamy do skrzynek lub na palety, na głębokość ok. 1 cm. W temperaturze 15–20°C wschody pojawiają się po 5–8 dniach. Po wschodach obniżamy temperaturę do 12–15°C, żeby rozsada była krępa. Na zbiór jesienny siejemy wprost na rozsadniku w gruncie w drugiej połowie maja.Pikowanie: gdy siewki wytworzą pierwszy liść właściwy, pikujemy je do doniczek 6–8 cm lub na palety o dużych otworach. Rozsada jest gotowa po 5–6 tygodniach, gdy ma 4–6 liści.Wysadzanie (druga połowa kwietnia – koniec czerwca): rozsadę sadzimy w rozstawie 50 × 50 cm, nieco głębiej niż rosła w doniczce, na żyznej, próchnicznej glebie o odczynie zbliżonym do obojętnego. Brokuł znosi lekkie przymrozki, więc pierwszy termin można wykorzystać już w kwietniu, najlepiej pod agrowłókniną.Pielęgnacja: brokuł potrzebuje równomiernej wilgotności – w suszę podlewamy obficie, ściółkujemy. Nawożenie: obornik lub kompost pod przedplon, a w sezonie 1–2 razy nawóz wieloskładnikowy z wapniem. Chronimy przed bielinkiem i śmietką siatką lub agrowłókniną. Różę główną ścinamy z kawałkiem łodygi, gdy jest zwarta, a pąki jeszcze zamknięte – potem czekamy na róże boczne.ZastosowanieCezar nadaje się do bezpośredniego spożycia – na parze, w sałatkach, zupach, zapiekankach i na patelnię – oraz świetnie do mrożenia: zwarte róże po zblanszowaniu zachowują kolor i kształt. Zbiór jesienny, aż do października, to gwarancja świeżych warzyw, gdy sezon ogórków i pomidorów już się kończy. Dobrymi sąsiadami w warzywniku są bób, sałata, buraki, koper i aksamitka.Tip od ogrodnikaNie zwlekaj ze ścięciem róży. Brokuł jest smaczny, gdy pączki są drobne i mocno zbite; wystarczą 2–3 upalne dni, żeby zaczęły się rozluźniać i żółknąć. Lepiej ściąć różę nieco mniejszą, a rośliny zostawić w gruncie – róże boczne będą jeszcze przez kilka tygodni obradzać.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. italica Odmiana Cezar Kolor róż zielony Stanowisko słoneczne Sezonowość roślina jednoroczna Termin siewu pod osłony marzec Termin siewu na rozsadnik kwiecień – maj Termin wysadzania druga połowa kwietnia – koniec czerwca Termin zbioru lipiec – październik Rozstawa 50 × 50 cm Masa netto 2 g (~600 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837403004

Czytaj więcej mniej

Sześć tygodni do woka. Pak Choi to jednoroczna kapusta chińska, którą zbiera się już po 5–6 tygodniach od siewu. Tworzy luźne rozety ciemnozielonych liści na szerokich, mięsistych, śnieżnobiałych ogonkach – to właśnie one są najsmaczniejszą częścią rośliny. Świetnie nadaje się na poplon po wczesnych warzywach, a dzięki tolerancji przymrozków do -5°C rośnie jeszcze wtedy, gdy większość grządek już pustoszeje.W skrócie Typ: kapusta chińska typu pak choi, roślina jednoroczna Liście: ciemnozielone, na białych mięsistych ogonkach Siew do gruntu: lipiec – sierpień (poplon); kwiecień pod osłonami Wysadzanie: 2–3 tygodnie po siewie na rozsadę Zbiór: 5–6 tygodni od siewu, wrzesień – listopad Stanowisko: słoneczne lub półcień, gleba żyzna i wilgotna Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 350 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaPak choi (bok choy) to jedno z podstawowych warzyw kuchni chińskiej, które w polskim ogrodzie sprawuje się zaskakująco dobrze. W odróżnieniu od kapusty pekińskiej nie tworzy zwartej główki – rośnie w formie otwartej rozety, więc można zbierać zarówno całe rośliny, jak i pojedyncze zewnętrzne liście. Białe ogonki są soczyste i chrupiące, o łagodnym, lekko musztardowym smaku, a liście przypominają delikatny szpinak.Największa zaleta to tempo i pora uprawy: roślina dojrzewa w kilka tygodni i najlepiej rośnie w chłodniejszych warunkach późnego lata i jesieni. Siana latem jako poplon unika problemu wybijania w kwiat, który dotyka wiosennych siewów przy długim dniu, i toleruje przymrozki do -5°C, dzięki czemu można ją zbierać nawet w listopadzie.Uprawa krok po krokuSiew (lipiec – sierpień do gruntu, kwiecień pod osłonami): nasiona wysiewamy wprost do gruntu na głębokość ok. 1 cm, w rzędy co 30 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 3–6 dniach. Wiosenny siew pod osłonami w kwietniu daje wczesny zbiór, ale przy długim dniu i chłodzie rośliny łatwiej wybijają w pęd, dlatego letni siew jest pewniejszy.Przerywanie: w fazie 2–3 liści przerywamy siewki, zostawiając rośliny co 20–25 cm. Wyrwane młode roślinki można od razu zjeść jako dodatek do sałatek. Przy siewie na rozsadę wysadzamy po 2–3 tygodniach, gdy rośliny mają 3–4 liście.Siew do gruntu / wysadzanie: stanowisko słoneczne lub lekko zacienione, gleba żyzna, próchniczna, stale wilgotna, pH 6,5–7. Rozstawa 25–30 × 20–25 cm. Pak choi dobrze rośnie po grochu, wczesnych ziemniakach, sałacie czy cebuli – nie po innych kapustnych.Pielęgnacja: regularne podlewanie to podstawa – w suszy liście twardnieją i gorzknieją, a roślina wybija w kwiat. Ściółkujemy, odchwaszczamy płytko. Nawożenie zwykle nie jest potrzebne na dobrze przygotowanej glebie. Siatka lub agrowłóknina ochroni przed pchełkami ziemnymi i bielinkiem. Zbieramy w całości, ścinając rozetę tuż nad ziemią, lub pojedyncze liście od zewnątrz.ZastosowaniePak Choi to warzywo do woka – krótko smażone z czosnkiem, imbirem i sosem sojowym, dodawane do zup ramen i pho, duszone lub gotowane na parze. Młode liście i ogonki jada się na surowo w sałatkach i surówkach jak kapustę pekińską. Sprawdza się także w tradycyjnych daniach – jako zamiennik szpinaku lub kapusty włoskiej. W ogrodzie to idealny poplon i warzywo do skrzyń i donic na balkonie – niewielkie, szybkie i dekoracyjne.Tip od ogrodnikaNajwiększym wrogiem pak choi są pchełki ziemne – drobne, skaczące chrząszcze wygryzające w liściach setki dziurek. Ratunkiem jest przykrycie grządki agrowłókniną lub cienką siatką od razu po siewie oraz utrzymywanie stale wilgotnej gleby, bo pchełki najbardziej lubią suszę i ciepło. Letnie siewy w drugiej połowie sierpnia zwykle omijają szczyt ich aktywności.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica rapa subsp. chinensis Odmiana Pak Choi Kolor liście ciemnozielone, ogonki białe Stanowisko słoneczne lub półcień, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina jednoroczna Termin siewu pod osłony kwiecień Termin siewu do gruntu lipiec – sierpień (poplon) Termin wysadzania 2–3 tygodnie po siewie na rozsadę Termin zbioru 5–6 tygodni od siewu; wrzesień – listopad Rozstawa 25–30 × 20–25 cm Masa netto 1,00 g (~350 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837440207

Czytaj więcej mniej

Brukselka w kolorze burgunda. Red to średniowczesna odmiana brukselki o główkach w niecodziennym, fioletowozielonym odcieniu, przeznaczona na zbiór jesienno-zimowy. Poza wartością odżywczą ma spore walory dekoracyjne – wysokie, bordowo-fioletowe rośliny prezentują się w ośnieżonym ogrodzie lepiej niż niejedna rabata. Po przymrozkach główki są słodsze, a kolor jeszcze intensywniejszy.W skrócie Typ: brukselka czerwona, odmiana średniowczesna Główki: liczne, ścisłe, fioletowozielone Siew: kwiecień (pod osłonami lub na rozsadniku) Wysadzanie: koniec maja – początek czerwca Zbiór: październik – grudzień Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna, zasobna w wapń Trudność: umiarkowana – długi sezon, wymaga miejsca Liczba nasion w opakowaniu: ok. 90 szt. (0,30 g) Czym wyróżnia się ta odmianaCzerwone brukselki to niewielka grupa odmian, a Red jest jedną z najłatwiej dostępnych. Fioletowe zabarwienie liści i główek pochodzi od antocyjanów – tych samych barwników co w czerwonej kapuście – i oprócz efektu wizualnego oznacza wyższą zawartość przeciwutleniaczy. Główki są ścisłe, dobrze zamknięte i osadzone gęsto na łodydze, a smak jest odrobinę orzechowy i łagodniejszy niż u zielonych odmian, zwłaszcza po pierwszych mrozach.Kolor najpełniej rozwija się w chłodzie: młode rośliny latem są zielonkawe z fioletowym nalotem, a jesienią i zimą przechodzą w głęboki bordo. Dzięki temu Red jest równie dobra na talerz, co jako element zimowej dekoracji ogrodu. Główki zachowują kolor przy krótkiej obróbce termicznej, więc pieczone lub na surowo wyglądają wyjątkowo.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień, pod osłonami lub na rozsadniku): nasiona wysiewamy do skrzynek, na palety wielodoniczkowe lub na rozsadniku na głębokość 1–1,5 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Rozsadę prowadzimy w chłodzie i pełnym świetle.Pikowanie: siewki ze skrzynek pikujemy w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 7–8 cm. Na paletach zostawiamy po jednej roślinie w komórce. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 5–6 liści i jest zahartowana.Wysadzanie (koniec maja – początek czerwca): sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 40–50 × 40–50 cm, w glebie żyznej, próchnicznej, zasobnej w wapń (pH 6,5–7,5). Mocno ugniatamy ziemię wokół roślin – wysokie łodygi muszą stać stabilnie.Pielęgnacja: regularne podlewanie, nawożenie do lipca nawozem z azotem, później potasem, który dodatkowo wzmacnia wybarwienie. Obsypujemy i w razie potrzeby podpieramy łodygi. Pod koniec września warto uszczyknąć wierzchołek, żeby główki dojrzewały równiej. Zbieramy od dołu, gdy główki są twarde i mają 2–3 cm.ZastosowanieRed to brukselka na zimowy stół: pieczona w całości z oliwą, gotowana na parze, smażona na maśle. Główki cięte na cienkie plasterki nadają się też na surowo do sałatek i surówek – fiolet efektownie kontrastuje z zielenią. Dobrze znosi mrożenie po blanszowaniu. W ogrodzie pełni podwójną rolę: warzywa i rośliny ozdobnej, którą można posadzić w towarzystwie jarmużu i kapust ozdobnych.Tip od ogrodnikaPełnię koloru Red zyskuje dopiero w chłodzie, więc nie zbieraj główek przedwcześnie latem – będą zielonkawe i gorzkawe. Poczekaj do pierwszych przymrozków. Żeby fiolet nie „uciekł" do wody podczas gotowania, wybieraj pieczenie lub parę, a przy gotowaniu w wodzie dodaj łyżkę octu lub soku z cytryny.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. gemmifera Odmiana Red Kolor główek fioletowozielony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna, zasobna w wapń Sezonowość roślina dwuletnia (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu kwiecień (pod osłonami lub na rozsadniku) Termin wysadzania koniec maja – początek czerwca Termin zbioru październik – grudzień Rozstawa 40–50 × 40–50 cm Masa netto 0,30 g (~90 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837439751

Czytaj więcej mniej

Brukselka, która lubi mróz. Groninger to średniopóźna, holenderska odmiana brukselki przeznaczona na zbiór wczesnozimowy. Wysokie rośliny obsypują się wzdłuż łodygi licznymi, ścisłymi, ciemnozielonymi główkami, a przy łagodnej zimie brukselka spokojnie zimuje w gruncie – główki zbiera się wtedy na bieżąco, aż do stycznia. Klasyk, który po pierwszych przymrozkach smakuje najlepiej.W skrócie Typ: brukselka zielona, odmiana średniopóźna Główki: liczne, ścisłe, ciemnozielone Siew: kwiecień (na rozsadniku lub pod osłonami) Wysadzanie: koniec maja – początek czerwca Zbiór: listopad – styczeń, ok. 120–125 dni od wysadzenia Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna, zasobna w wapń Trudność: umiarkowana – długi sezon, wymaga miejsca Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaGroninger wywodzi się z holenderskiego tradycyjnego materiału hodowlanego i przez dekady była jedną z najczęściej uprawianych odmian brukselki w Europie. Jej mocną stroną jest wyrównanie: główki są osadzone gęsto i równomiernie na całej wysokości łodygi, dobrze zamknięte, o zwięzłej strukturze, dzięki czemu nie rozpadają się przy gotowaniu. Liście okrywowe są ciemnozielone i mocno przylegające, co chroni główki przed uszkodzeniami.Największą zaletą jest jednak mrozoodporność. Groninger znosi zimowe chłody bez większych strat i przy łagodnej zimie może stać na grządce do stycznia, będąc naturalnym „magazynem" świeżych warzyw. Przymrozki wręcz poprawiają smak: skrobia zamienia się w cukry, a charakterystyczna goryczka łagodnieje.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień, na rozsadniku lub pod osłonami): nasiona wysiewamy do skrzynek, na palety lub na rozsadniku na głębokość 1–1,5 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Rozsadę prowadzimy chłodno (12–16°C) i przy pełnym świetle, żeby była krępa.Pikowanie: siewki ze skrzynek pikujemy w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 7–8 cm; z rozsadnika przesadzamy wprost na miejsce stałe. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 5–6 liści i ok. 5–6 tygodni.Wysadzanie (koniec maja – początek czerwca): sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 40–50 × 40–50 cm, na stanowisku słonecznym, w glebie żyznej, próchnicznej, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym (pH 6,5–7,5). Brukselka potrzebuje wapnia i stabilności – ugniatamy ziemię wokół roślin, bo wysokie łodygi łatwo się przewracają.Pielęgnacja: regularne podlewanie i nawożenie azotem do lipca, później wyłącznie potasem i fosforem – azot pod koniec sezonu daje luźne główki. Obsypujemy łodygi ziemią, a wysokie rośliny podpieramy. Na przełomie września i października można uszczyknąć wierzchołek pędu, co przyspiesza dorastanie główek. Zbieramy od dołu, wyłamując dojrzałe główki o średnicy 2–4 cm.ZastosowanieBrukselka Groninger to warzywo zimowej kuchni: gotowana na parze, pieczona w całości z oliwą i czosnkiem, smażona na maśle z boczkiem, do zup i zapiekanek. Główki po przymrozkach są słodsze i łagodniejsze, więc lubią je nawet sceptycy. Doskonale znosi mrożenie po krótkim blanszowaniu. W ogrodzie zajmuje grządkę na długo, ale za to daje plon wtedy, gdy większość warzyw już dawno zeszła.Tip od ogrodnikaNie spiesz się ze zbiorem – najsmaczniejsze główki Groninger zbiera się po pierwszych, kilkustopniowych przymrozkach, gdy mróz „usłodził" liście. Jeśli zapowiadana jest ostra zima, wyrwij całe rośliny z korzeniami i wstaw w piasek w chłodnej piwnicy – główki dojdą i będą świeże jeszcze przez kilka tygodni.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. gemmifera Odmiana Groninger Kolor główek ciemnozielony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna, zasobna w wapń Sezonowość roślina dwuletnia (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu kwiecień (na rozsadniku lub pod osłonami) Termin wysadzania koniec maja – początek czerwca Termin zbioru listopad – styczeń Rozstawa 40–50 × 40–50 cm Masa netto 1,00 g (~300 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837439607

Czytaj więcej mniej

Najsłodsza z czerwonych kapust. Kalibos to średniopóźna odmiana kapusty czerwonej o charakterystycznych, stożkowatych główkach i fioletowoczerwonych liściach, która słynie z wyjątkowego smaku – słodkiego, łagodnego, bez typowej dla czerwonej kapusty cierpkości. Główki ważą 1–1,5 kg i dojrzewają 105–120 dni po wysadzeniu rozsady. Odmiana przeznaczona do spożycia na świeżo i do krótkiego przechowywania.W skrócie Typ: kapusta czerwona stożkowa, odmiana średniopóźna Główki: stożkowate, zwięzłe, 1–1,5 kg, fioletowoczerwone Siew pod osłony: marzec – kwiecień Wysadzanie: maj Zbiór: wrzesień – październik, 105–120 dni od wysadzenia Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: umiarkowana – długi okres wegetacji Liczba nasion w opakowaniu: ok. 150 szt. (0,50 g) Czym wyróżnia się ta odmianaKalibos to stara odmiana pochodząca z Czechosłowacji, która wśród ogrodników zyskała status kultowej – i to nie ze względu na wygląd, choć spiczaste, głęboko purpurowe główki są nietuzinkowe, ale przede wszystkim ze względu na smak. Liście są cieńsze i delikatniejsze niż u kulistych kapust czerwonych, soczyste, kruche i wyraźnie słodkie, bez goryczy. W teście smakowym Kalibos regularnie wygrywa z odmianami przemysłowymi.Stożkowaty kształt to spadek po kapustach typu „spiczastego", jak zielona Filderkraut. Główki są zwięzłe, dobrze zamknięte, o niewielkim głąbie. Odmiana jest średniopóźna: wysadzona w maju dojrzewa we wrześniu i październiku, a zebrane główki można przechować przez kilka tygodni w chłodzie. Nie jest to odmiana do długiego magazynowania, ale w zamian daje jakość, jakiej nie ma żadna przechowalnicza kapusta.Uprawa krok po krokuSiew (marzec – kwiecień, pod osłonami): nasiona wysiewamy do skrzynek lub na palety na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 18–20°C. Wschody po 4–7 dniach. Po wschodach prowadzimy rozsadę chłodno (12–16°C) i jasno. Można też siać wprost na miejsce stałe w kwietniu, po 2–3 nasiona w gniazdo, i pozostawić najsilniejszą siewkę.Pikowanie: siewki ze skrzynek pikujemy w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 7–8 cm. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 4–5 liści, jest zahartowana i ma ok. 6 tygodni.Wysadzanie (maj): sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 40–50 × 40–50 cm, na stanowisku słonecznym. Gleba żyzna, próchniczna, stale wilgotna, pH 6,5–7,5. Kalibos lubi grządkę obornikowaną poprzedniej jesieni i towarzystwo aksamitek, które odstraszają szkodniki.Pielęgnacja: równomierne podlewanie przez cały sezon, szczególnie w sierpniu, gdy główki się zawijają. Nawozimy 2–3 razy, z dużym udziałem potasu (barwa i słodycz). Agrowłóknina lub siatka chroni przed bielinkiem i śmietką. Zbieramy, gdy główki są zwarte, zwykle we wrześniu i październiku – lekkie przymrozki dodatkowo poprawiają smak.ZastosowanieKalibos jest stworzona do jedzenia na surowo – w surówkach, sałatkach, jako cienko szatkowany dodatek do burgerów i tacos, gdzie jej słodycz i kruchość robią różnicę. Świetnie smakuje duszona z jabłkiem, cebulą i odrobiną octu, pieczona w ćwiartkach oraz w zupach. Młode główki można też kisić – kiszona czerwona kapusta z Kalibos ma piękny różowy kolor i łagodny smak. Jesienny zbiór pozwala przechować główki przez kilka tygodni w piwnicy.Tip od ogrodnikaKalibos ma cieńsze liście okrywowe niż przemysłowe odmiany i przy nierównym podlewaniu główki mogą pękać. Jeśli po suszy zapowiada się ulewa, lekko obróć główkę w ziemi lub podetnij szpadlem część korzeni z jednej strony – ograniczy to gwałtowne pobieranie wody. Dojrzałe główki nie powinny czekać na grządce zbyt długo: ścinaj je, gdy są zwarte, i przenoś do chłodnego miejsca.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. capitata f. rubra Odmiana Kalibos Kolor główek fioletowoczerwony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina dwuletnia (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu marzec – kwiecień (pod osłonami lub na miejsce stałe) Termin wysadzania maj Termin zbioru wrzesień – październik Rozstawa 40–50 × 40–50 cm Masa netto 0,50 g (~150 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837437962

Czytaj więcej mniej

Wczesna czerwona na letnie surówki. Haco to wczesna odmiana kapusty czerwonej przeznaczona do bezpośredniego spożycia. Tworzy zwięzłe główki średniej wielkości, osadzone na niskim głąbie, o fioletowoczerwonych liściach pokrytych srebrzystym, woskowym nalotem. Od wysadzenia rozsady do zbioru mija 95–110 dni, a główki nie pękają nawet przy nierównym podlewaniu – to spokojna, przewidywalna kapusta na lato.W skrócie Typ: kapusta czerwona, odmiana wczesna Główki: średnie, zwięzłe, kuliste, fioletowoczerwone Siew pod osłony: koniec lutego – koniec marca Wysadzanie: kwiecień – początek maja (faza 3–4 liści) Zbiór: czerwiec – sierpień, 95–110 dni od wysadzenia Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 600 szt. (2 g) Czym wyróżnia się ta odmianaHaco jest jedną z najstarszych i najbardziej sprawdzonych wczesnych odmian kapusty czerwonej, uprawianą od dziesięcioleci. Jej największym atutem jest niezawodność: główki dorastają równo, są kuliste lub lekko wydłużone, dobrze zamknięte, a wewnętrzny głąb jest krótki, co daje dużo użytecznego liścia. Silny woskowy nalot na liściach ogranicza parowanie i pomaga roślinie znosić upały.Główki nie mają skłonności do pękania, co przy wczesnych kapustach jest cenne – można je zostawić na grządce kilka tygodni dłużej, bez pośpiechu ze zbiorem. Haco jest przeznaczona głównie na świeży stół, ale główki z późniejszych, letnich siewów da się przechować przez zimę do wczesnej wiosny.Uprawa krok po krokuSiew (koniec lutego – koniec marca, pod osłonami): nasiona wysiewamy do skrzynek lub na palety na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 18–20°C. Wschody po 4–7 dniach. Po wschodach obniżamy temperaturę do 12–16°C i zapewniamy dużo światła – rozsada ma być krępa, nie wybiegnięta. Drugi termin siewu (maj – czerwiec) daje zbiór jesienny.Pikowanie: siewki można pikować w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 6–8 cm lub na palety. Przed wysadzeniem rozsadę hartujemy przez 7–10 dni, wystawiając ją na zewnątrz w ciągu dnia.Wysadzanie (kwiecień – początek maja): rozsadę w fazie 3–4 liści (po 5–6 tygodniach) sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 40 × 40 cm. Gleba żyzna, próchniczna, wilgotna, pH 6,5–7,5, najlepiej wapnowana jesienią. Wczesne nasadzenia warto przykryć agrowłókniną.Pielęgnacja: regularne, obfite podlewanie – kapusta w fazie zawijania główek potrzebuje dużo wody. Nawozimy 2–3 razy w sezonie, z naciskiem na potas, który wzmacnia kolor liści. Odchwaszczamy i lekko obsypujemy. Główki ścinamy, gdy są twarde i zwarte, pozostawiając kilka liści okrywowych.ZastosowanieHaco to kapusta na surowo – na klasyczną surówkę z czerwonej kapusty z jabłkiem, do sałatek coleslaw, jako chrupiący dodatek do kanapek i tacos. Dobrze sprawdza się też duszona z jabłkami i octem po niemiecku, do zup i jako kolorowy dodatek do mięs. Krótkie kiszenie młodej czerwonej kapusty daje efektowną różową kapustę kiszoną. Wczesny zbiór zwalnia grządkę w sierpniu pod poplony.Tip od ogrodnikaCzerwona kapusta wybarwia się najlepiej, gdy ma pod dostatkiem potasu i słońca – na glebach ubogich w potas liście są bardziej zielone niż fioletowe. Podsyp rośliny popiołem drzewnym lub siarczanem potasu w czerwcu. A przy gotowaniu dodaj do wody odrobinę octu albo soku z cytryny: bez tego kapusta „sinieje", z nim zachowuje głęboki rubin.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. capitata f. rubra Odmiana Haco Kolor główek fioletowoczerwony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina dwuletnia (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu koniec lutego – koniec marca (pod osłonami) Termin wysadzania kwiecień – początek maja Termin zbioru czerwiec – sierpień Rozstawa 40 × 40 cm Masa netto 2,00 g (~600 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837437306

Czytaj więcej mniej

Polska czerwona na letni zbiór. Koda to wczesna polska odmiana kapusty czerwonej, uprawiana na zbiór letni – od posadzenia rozsady do ścięcia główek mija 90–100 dni. Główki są kuliste, wyrównane, zwięzłe, o masie 1–1,5 kg i intensywnie ciemnoczerwonej barwie, osadzone głęboko w liściach na niskim głąbie. Odmiana przeznaczona do bezpośredniego spożycia – czyli na surówki i letnie obiady prosto z grządki.W skrócie Typ: kapusta czerwona, odmiana wczesna Główki: kuliste, zwięzłe, 1–1,5 kg, ciemnoczerwone Siew pod osłony: koniec lutego – koniec marca Wysadzanie: kwiecień – początek maja Zbiór: lipiec – sierpień, 90–100 dni od wysadzenia Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 600 szt. (2 g) Czym wyróżnia się ta odmianaKoda to odmiana polskiej hodowli, dopasowana do naszego klimatu i cenna przede wszystkim za wyrównanie – główki dorastają w podobnym czasie i podobnej wielkości, co ułatwia planowanie zbioru. Kolor liści jest głęboki, ciemnoczerwony, równomierny również w środku główki, a struktura zwięzła i soczysta. Niski głąb i kuliste, głęboko osadzone główki oznaczają dużo jadalnej masy z każdej rośliny.Jako odmiana wczesna Koda daje plon już w lipcu, kiedy kapusty przechowalnicze dopiero zawiązują główki. Główki najlepiej smakują świeże – na surowo i w krótkiej obróbce; przy długim gotowaniu barwa nieco blednie, dlatego odmiana jest polecana do bezpośredniej konsumpcji, a nie do przetwórstwa.Uprawa krok po krokuSiew (koniec lutego – koniec marca, pod osłonami): nasiona wysiewamy do skrzynek lub na palety na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 18–20°C. Wschody po 4–7 dniach. Po wschodach obniżamy temperaturę do 12–16°C i dbamy o pełne światło. Siew w maju daje drugi, jesienny zbiór.Pikowanie: siewki można pikować w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 6–8 cm lub na palety. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 3–4 pary liści, jest krępa i zahartowana przez tydzień na zewnątrz.Wysadzanie (kwiecień – początek maja): sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 50–60 × 50–60 cm – Koda potrzebuje więcej miejsca niż inne wczesne kapusty, bo tworzy szeroką rozetę liści zewnętrznych. Gleba żyzna, próchniczna, pH 6,5–7,5. Wczesne nasadzenia przykrywamy agrowłókniną.Pielęgnacja: regularne podlewanie, zwłaszcza w czerwcu, gdy główki zaczynają się zawijać. Nawozimy 2–3 razy w sezonie, z dużym udziałem potasu – wpływa na intensywność wybarwienia. Optymalna temperatura wzrostu to 15–20°C, w upały ściółkujemy. Ścinamy główki, gdy są twarde, zostawiając liście okrywowe.ZastosowanieKoda to kapusta na surowo – na letnie surówki, coleslaw, sałatki z jabłkiem i orzechami, do kanapek i wrapów. Sprawdza się też w krótkiej obróbce: duszona z jabłkiem, smażona na woku, jako kolorowy dodatek do mięs i ryb. Dzięki wczesnemu terminowi zbioru zwalnia grządkę w sierpniu, na której można jeszcze posiać poplon – pak choi, rzodkiew czy szpinak. Wyrównany plon to atut również dla działkowców z małą ilością miejsca.Tip od ogrodnikaCiemnoczerwony kolor Kody zależy od potasu: na glebach w niego ubogich główki są bledsze i bardziej zielonkawe. Zasil kapustę w czerwcu siarczanem potasu albo popiołem drzewnym. Jeśli zamierzasz jeść kapustę na surowo, ścinaj główki rano, gdy są napięte i najbardziej soczyste – i nie zostawiaj dojrzałych główek na grządce w upale, bo wczesne odmiany po dojrzeniu łatwo pękają.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. capitata f. rubra Odmiana Koda Kolor główek ciemnoczerwony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna Sezonowość roślina dwuletnia (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu koniec lutego – koniec marca (pod osłonami) Termin wysadzania kwiecień – początek maja Termin zbioru lipiec – sierpień Rozstawa 50–60 × 50–60 cm Masa netto 2,00 g (~600 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837437009

Czytaj więcej mniej

Fioletowa kalarepa na jesień i zimę. Delikatess Blauer to średniopóźna odmiana kalarepy o dużych, kulistych zgrubieniach w kolorze niebieskofioletowym i kremowobiałym, soczystym miąższu. Przeznaczona głównie na zbiór jesienny – dorasta do 150–220 g, nie drewnieje i przechowuje się w piwnicy nawet do lutego. Okres wegetacji to ok. 75 dni.W skrócie Typ: kalarepa fioletowa, odmiana średniopóźna Zgrubienie: kuliste, 150–220 g, niebieskofioletowe, niedrewniejące Siew: czerwiec – lipiec (na rozsadę lub wprost do gruntu) Wysadzanie: lipiec – sierpień Zbiór: wrzesień – listopad, po ok. 75 dniach Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 600 szt. (2 g) Czym wyróżnia się ta odmianaDelikatess Blauer to niemiecka odmiana z rodziny „Delikatess", która wyróżnia się połączeniem dużego zgrubienia z delikatnym miąższem – cechą rzadką, bo większe kalarepy zwykle drewnieją. Fioletowa skórka to tylko wierzchnia warstwa; w środku miąższ jest kremowobiały, chrupiący i lekko słodki, o smaku bliskim młodej brokułowej łodydze. Odmiany fioletowe są przy tym wyraźnie odporniejsze na chłód i na przerastanie niż białe, dlatego to właśnie one najlepiej sprawdzają się w uprawie jesiennej.Główny atut to trwałość: zgrubienia zebrane w październiku lub listopadzie, z przyciętymi liśćmi, przechowują się w chłodnej piwnicy lub w piasku do lutego, nie tracąc jędrności. To jedna z nielicznych kalarep, którą można traktować jak warzywo zimowe.Uprawa krok po krokuSiew (czerwiec – lipiec, na zbiór jesienny): nasiona wysiewamy na rozsadniku lub na paletach na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 4–7 dniach. Można też siać wprost do gruntu w rzędach co 30 cm i przerwać siewki do 25–30 cm. Wcześniejszy siew (kwiecień – maj) da zbiór letni, ale odmiana najlepiej pokazuje się jesienią.Pikowanie / przerywanie: rozsady z paletek nie trzeba pikować; z rozsadnika przesadzamy w fazie 3–4 liści. Przy siewie do gruntu przerywamy rośliny, gdy mają 2–3 liście, tak by finalnie stały co 25–30 cm.Wysadzanie (lipiec – sierpień): rozsadę w fazie 4–5 liści sadzimy płytko – zgrubienie musi formować się nad ziemią – w rozstawie 30 × 30 cm. Zbyt głębokie sadzenie daje wydłużone, gorszej jakości zgrubienia. Stanowisko słoneczne, gleba żyzna, próchniczna, wilgotna, pH 6,5–7,5.Pielęgnacja: podlewamy regularnie – suchy okres, a potem ulewa, to prosta droga do pękania zgrubień. Zasilamy raz lub dwa razy nawozem wieloskładnikowym, odchwaszczamy płytko. Zbieramy, gdy zgrubienia mają 8–12 cm średnicy; ta odmiana toleruje przerośnięcie i lekkie przymrozki do ok. -3°C, więc można ją zostawić w gruncie do listopada.ZastosowanieDelikatess Blauer to kalarepa na surowo (plasterki z solą, surówki z jabłkiem i marchewką), do gotowania i duszenia, na zupy, do faszerowania i pieczenia w całości, a także do przechowywania na zimę. Młode liście są jadalne jak jarmuż – można je dusić lub dodawać do zup. Świetna odmiana na jesienną grządkę po zbiorze wczesnych warzyw – wykorzystuje miejsce po grochu, sałacie czy wczesnych ziemniakach.Tip od ogrodnikaDo przechowywania zbieraj kalarepę w suchy dzień, odetnij liście tuż nad zgrubieniem, ale zostaw korzeń – tak wysycha znacznie wolniej. Zgrubienia ułóż w skrzynce z wilgotnym piaskiem lub w perforowanym worku w chłodnej piwnicy (0–4°C). Fioletowa odmiana wytrzymuje w takich warunkach kilka miesięcy, a jej miąższ pozostaje kruchy.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. gongylodes Odmiana Delikatess Blauer Kolor zgrubienia niebieskofioletowy, miąższ kremowobiały Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina jednoroczna (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu czerwiec – lipiec (na zbiór jesienny); kwiecień – maj (na zbiór letni) Termin wysadzania lipiec – sierpień Termin zbioru wrzesień – listopad Rozstawa 30 × 30 cm Masa netto 2,00 g (~600 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837433100

Czytaj więcej mniej

Pierwsze chrupanie sezonu. Delikatess Weisser (znana też jako Delikatess Witte) to średniowczesna kalarepa o kulistych, białoseledynowych zgrubieniach i soczystym, delikatnie słodkim miąższu. Od wysadzenia rozsady do zbioru mija zaledwie 5–6 tygodni, dzięki czemu doskonale sprawdza się jako przedplon – zdąży zejść z grządki, zanim wejdą na nią pomidory czy fasola.W skrócie Typ: kalarepa biała, odmiana średniowczesna Zgrubienie: kuliste, białoseledynowe, soczysty słodki miąższ Siew pod osłony: marzec; na rozsadniku kwiecień Wysadzanie: kwiecień – maj (faza 3–4 liści) Zbiór: maj – lipiec, 5–6 tygodni po wysadzeniu Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: łatwa – odmiana dla początkujących Liczba nasion w opakowaniu: ok. 600 szt. (2 g) Czym wyróżnia się ta odmianaDelikatess Weisser należy do sprawdzonej grupy odmian „Delikatess", cenionych za miąższ, który długo pozostaje kruchy i nie drewnieje mimo szybkiego wzrostu. Zgrubienie ma kształt regularnej kuli, cienką jasnozieloną skórkę i białe, soczyste wnętrze o łagodnym, słodkawym smaku – to kalarepa do jedzenia prosto z grządki, bez obierania grubej skóry.Krótki okres wegetacji czyni ją idealną odmianą wiosenną: siana pod osłonami w marcu daje zbiór już w maju i czerwcu. Można ją siać także w kilku turach co 2–3 tygodnie aż do lipca, żeby mieć młode, chrupiące kalarepy przez całe lato. Nadaje się do krótkiego przechowywania – w lodówce zachowuje jędrność przez około dwa tygodnie.Uprawa krok po krokuSiew (marzec pod osłonami, kwiecień na rozsadniku): nasiona wysiewamy do skrzynek lub na palety na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 15–18°C. Wschody po 4–7 dniach. Po wschodach rozsadę prowadzimy w chłodzie (12–16°C) i przy pełnym świetle – wysoka temperatura i mrok dają wiotkie siewki, a potem skłonność do wybijania w pęd.Pikowanie: siewki ze skrzynek pikujemy w fazie liścieni lub pierwszego liścia właściwego do doniczek 5–6 cm. Na paletach zostawiamy po jednej roślinie w komórce. Przed wysadzeniem hartujemy przez tydzień.Wysadzanie (kwiecień – maj): rozsadę w fazie 3–4 liści sadzimy płytko, na tej samej głębokości co w doniczce, w rozstawie 20–30 × 20–30 cm. Wczesne nasadzenia warto okryć agrowłókniną – chroni przed chłodem i przyspiesza zbiór o tydzień lub dwa. Gleba żyzna, próchniczna, wilgotna, pH 6,5–7,5.Pielęgnacja: równomierne podlewanie to najważniejszy zabieg – kalarepa przesuszona, a potem obficie podlana pęka. Odchwaszczamy płytko, nie obsypujemy. Zbieramy młodo, gdy zgrubienia mają 6–8 cm średnicy; przerośnięte tracą kruchość. Po zbiorze grządka jest wolna dla warzyw ciepłolubnych.ZastosowanieDelikatess Weisser to przede wszystkim kalarepa na surowo – w plasterkach z odrobiną soli, w surówkach, jako chrupiący dodatek do kanapek i sałatek. Sprawdza się też gotowana na parze, w zupach, duszona w śmietanie i faszerowana. Młode liście można dusić jak szpinak. Dzięki niewielkim wymaganiom i krótkiej wegetacji to jedno z najlepszych warzyw na przedplon i do uprawy w skrzyniach podwyższonych czy dużych donicach na balkonie.Tip od ogrodnikaWybijanie w pęd kwiatowy to najczęstszy problem wczesnych kalarep – powoduje je długotrwały chłód poniżej 10°C, gdy roślina ma już kilka liści. Dlatego nie wysadzaj rozsady zbyt wcześnie na nieosłoniętą grządkę: poczekaj, aż gleba się nagrzeje, albo przykryj rośliny agrowłókniną. Zahartowana, ale nie zmarznięta rozsada da regularne, kuliste zgrubienia.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. gongylodes Odmiana Delikatess Weisser (Delikatess Witte) Kolor zgrubienia białoseledynowy, miąższ biały Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina jednoroczna (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu marzec (pod osłonami), kwiecień (na rozsadniku) Termin wysadzania kwiecień – maj Termin zbioru maj – lipiec (5–6 tygodni po wysadzeniu) Rozstawa 20–30 × 20–30 cm Masa netto 2,00 g (~600 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837432103

Czytaj więcej mniej

Kalafior, który wygląda jak z innej planety. Di Sicilia Violetto to stara sycylijska odmiana o różach w kolorze głębokiego fioletu, która od lat zdobywa serca ogrodników szukających czegoś więcej niż biała klasyka. Odmiana średniopóźna, przeznaczona do uprawy w gruncie na zbiór jesienny – wtedy, gdy chłodne noce najlepiej wybarwiają róże. Smak ma wyraźniejszy i bardziej pikantny niż biały kalafior, a na talerzu robi prawdziwe wrażenie.W skrócie Typ: kalafior fioletowy, odmiana średniopóźna Róże: fioletowe, zwarte, na zbiór jesienny Siew: kwiecień – maj (na rozsadę) Wysadzanie: maj – czerwiec Zbiór: wrzesień – październik Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: umiarkowana – kalafior lubi równomierne warunki Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaFioletowa barwa róż to zasługa antocyjanów – tych samych barwników, które kolorują czerwoną kapustę czy borówki. Poza wartością dekoracyjną oznacza to dodatkową porcję przeciwutleniaczy w porównaniu z białym kalafiorem. Di Sicilia Violetto tworzy róże średniej wielkości, dobrze osłonięte liśćmi, a jego smak jest lekko orzechowy i wyraźniej pikantny niż u białych odmian – bliższy brokułowi niż klasycznemu kalafiorowi.Odmiana jest przystosowana do uprawy w gruncie i najlepiej wypada w jesiennym terminie: wysadzona późną wiosną dojrzewa we wrześniu i październiku, kiedy niższe temperatury sprzyjają zawiązywaniu ścisłych róż i intensywnemu wybarwieniu. W upalne lato róże kalafiora mają tendencję do rozluźniania się, dlatego jesienny zbiór to najbezpieczniejsza droga do dobrego plonu.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień – maj, na rozsadę): nasiona wysiewamy na palety wielodoniczkowe lub do doniczek z lekkim, przepuszczalnym podłożem, na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 18–20°C. Wschody pojawiają się po 5–8 dniach. Po wschodach obniżamy temperaturę do 15–18°C, żeby siewki nie wybiegały.Pikowanie: przy siewie do skrzynek pikujemy siewki w fazie 1–2 liści właściwych do doniczek 6–8 cm. Przy siewie od razu na palety pikowanie nie jest potrzebne. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 4–5 liści i ok. 5–6 tygodni.Wysadzanie (maj – czerwiec): rozsadę sadzimy na miejsce stałe w rozstawie 40–50 × 50 cm, nieco głębiej niż rosła w doniczce. Kalafior potrzebuje gleby żyznej, próchnicznej, o odczynie zbliżonym do obojętnego (pH 6,5–7,2) i dobrze zaopatrzonej w wapń.Pielęgnacja: klucz to równomierna wilgotność – przesuszenie w fazie zawiązywania róż daje małe, luźne główki. Podlewamy obficie, ściółkujemy, nawozimy 2–3 razy w sezonie nawozem do warzyw kapustnych. Osłona z agrowłókniny w pierwszych tygodniach chroni przed śmietką i bielinkiem. Zbieramy, gdy róża jest zwarta, a różyczki jeszcze się nie rozluźniają.ZastosowanieDi Sicilia Violetto zjada się jak każdy kalafior – na surowo w sałatkach i z dipami, gdzie fiolet prezentuje się najefektowniej, gotowany na parze, pieczony z oliwą i czosnkiem oraz w zupach kremach o niecodziennej barwie. Przy gotowaniu w wodzie kolor przechodzi w zielonkawy, dlatego lepiej sprawdza się krótka obróbka na parze lub pieczenie. To także ozdoba warzywnika – fioletowe róże wśród zieleni liści wyglądają jak rabata kwiatowa.Tip od ogrodnikaŻeby zachować fiolet na talerzu, gotuj kalafiora krótko na parze albo dodaj do wody odrobinę soku z cytryny lub octu – kwaśne środowisko utrwala antocyjany. W zasadowej wodzie (np. z sodą) róże zzielenieją. I nie wysadzaj rozsady zbyt wcześnie: odmiana dojrzewająca w sierpniowym upale da mniejsze i luźniejsze róże niż ta zbierana w chłodny październik.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. botrytis Odmiana Di Sicilia Violetto Kolor róż fioletowy Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina jednoroczna (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu kwiecień – maj (na rozsadę) Termin wysadzania maj – czerwiec Termin zbioru wrzesień – październik Rozstawa 40–50 × 50 cm Masa netto 1,00 g (~300 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837431748

Czytaj więcej mniej

Matematyka na talerzu. Romanesco Natalino to kalafior o żółtozielonych, stożkowatych różach zbudowanych ze spiralnie ułożonych różyczek-wieżyczek – każda z nich jest miniaturą całości. Odmiana średniowczesna, przeznaczona do uprawy w gruncie, szczególnie na zbiór jesienny. Smakiem plasuje się między kalafiorem a brokułem: delikatny, lekko orzechowy, po ugotowaniu chrupiący.W skrócie Typ: kalafior romanesco, odmiana średniowczesna Róże: żółtozielone, stożkowe, spiralne różyczki Siew: kwiecień – maj (na rozsadę) Wysadzanie: czerwiec – początek lipca Zbiór: wrzesień – październik Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Trudność: umiarkowana – potrzebuje równej wilgotności Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g) Czym wyróżnia się ta odmianaRomanesco to włoski typ kalafiora, którego róża rośnie w postaci fraktala: różyczki układają się w logarytmiczne spirale, a każda z nich powtarza kształt całej róży. Natalino jest jedną z klasycznych odmian tego typu – tworzy zwarte, wysokie, stożkowate róże barwy jasnej, żółtawej zieleni, dobrze osłonięte liśćmi. Struktura jest bardziej zwarta i mniej wodnista niż u białego kalafiora, dzięki czemu różyczki po ugotowaniu zachowują kształt i chrupkość.Odmiana jest przystosowana do uprawy gruntowej w cyklu jesiennym: późniejsze wysadzanie (czerwiec, najpóźniej początek lipca) sprawia, że róże formują się w chłodniejszym wrześniu i październiku. To ważne, bo romanesco w upale ma skłonność do nierównego zawiązywania róż. Jesienne chłody wpływają też korzystnie na smak – różyczki są słodsze.Uprawa krok po krokuSiew (kwiecień – maj, na rozsadę): wysiewamy na palety wielodoniczkowe lub do doniczek, na głębokość ok. 1 cm, w temperaturze 18–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Po wschodach zapewniamy dużo światła i 15–18°C – zbyt ciepło i ciemno daje wybiegniętą rozsadę.Pikowanie: przy siewie do skrzynek pikujemy siewki w fazie pierwszych liści właściwych do doniczek 7–8 cm; na paletach zostawiamy po jednej roślinie w komórce. Na tydzień przed wysadzeniem hartujemy rozsadę na zewnątrz.Wysadzanie (czerwiec – początek lipca): rozsadę z 4–6 liśćmi sadzimy w rozstawie 40 × 50 cm na stanowisku słonecznym, w glebie żyznej, próchnicznej, o pH 6,5–7,2. Po posadzeniu obficie podlewamy. Romanesco lubi miejsce po roślinach strączkowych lub dobrze obornikowane jesienią.Pielęgnacja: regularne podlewanie to podstawa – kalafior nie wybacza przesuszenia w okresie zawiązywania róż. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć. Nawozimy 2–3 razy w sezonie, dbając o wapń i bor (ich brak daje brązowienie różyczek). Agrowłóknina lub siatka chroni przed bielinkiem i śmietką. Zbieramy, gdy róża jest jeszcze zwarta i wieżyczki się stykają.ZastosowanieRomanesco jest efektowne w każdej formie: krótko blanszowane całymi wieżyczkami jako dodatek do makaronów i risotta, pieczone z oliwą, gotowane na parze lub na surowo w sałatkach i na deskach warzywnych. Świetnie sprawdza się w kuchni włoskiej, do zapiekanek i tempury. Dzięki niezwykłej geometrii to jedno z warzyw, które najładniej wyglądają na talerzu i w ogrodzie.Tip od ogrodnikaNie pozwól romanesco czekać w gruncie – gdy róża osiągnie pełny rozmiar, wieżyczki zaczynają się rozluźniać i tracą charakterystyczny rysunek w ciągu kilku dni. Lepiej ściąć o dzień za wcześnie niż za późno. Po zbiorze róża trzyma się w lodówce ok. tygodnia, a blanszowane różyczki doskonale znoszą mrożenie.Specyfikacja Nazwa łacińska Brassica oleracea var. botrytis Odmiana Romanesco Natalino Kolor róż żółtozielony Stanowisko słoneczne, gleba żyzna i wilgotna Sezonowość roślina jednoroczna (uprawiana jako jednoroczna) Termin siewu kwiecień – maj (na rozsadę) Termin wysadzania czerwiec – początek lipca Termin zbioru wrzesień – październik Rozstawa 40 × 50 cm Masa netto 1,00 g (~300 nasion) Seria Tradycyjna Producent W. Legutko Kod EAN 5903837431557

Czytaj więcej mniej