Brukselka, która lubi mróz. Groninger to średniopóźna, holenderska odmiana brukselki przeznaczona na zbiór wczesnozimowy. Wysokie rośliny obsypują się wzdłuż łodygi licznymi, ścisłymi, ciemnozielonymi główkami, a przy łagodnej zimie brukselka spokojnie zimuje w gruncie – główki zbiera się wtedy na bieżąco, aż do stycznia. Klasyk, który po pierwszych przymrozkach smakuje najlepiej.

W skrócie

• Typ: brukselka zielona, odmiana średniopóźna
• Główki: liczne, ścisłe, ciemnozielone
• Siew: kwiecień (na rozsadniku lub pod osłonami)
• Wysadzanie: koniec maja – początek czerwca
• Zbiór: listopad – styczeń, ok. 120–125 dni od wysadzenia
• Stanowisko: słoneczne, gleba żyzna, zasobna w wapń
• Trudność: umiarkowana – długi sezon, wymaga miejsca
• Liczba nasion w opakowaniu: ok. 300 szt. (1 g)

Czym wyróżnia się ta odmiana

Groninger wywodzi się z holenderskiego tradycyjnego materiału hodowlanego i przez dekady była jedną z najczęściej uprawianych odmian brukselki w Europie. Jej mocną stroną jest wyrównanie: główki są osadzone gęsto i równomiernie na całej wysokości łodygi, dobrze zamknięte, o zwięzłej strukturze, dzięki czemu nie rozpadają się przy gotowaniu. Liście okrywowe są ciemnozielone i mocno przylegające, co chroni główki przed uszkodzeniami.

Największą zaletą jest jednak mrozoodporność. Groninger znosi zimowe chłody bez większych strat i przy łagodnej zimie może stać na grządce do stycznia, będąc naturalnym „magazynem" świeżych warzyw. Przymrozki wręcz poprawiają smak: skrobia zamienia się w cukry, a charakterystyczna goryczka łagodnieje.

Uprawa krok po kroku

Siew (kwiecień, na rozsadniku lub pod osłonami): nasiona wysiewamy do skrzynek, na palety lub na rozsadniku na głębokość 1–1,5 cm, w temperaturze 15–20°C. Wschody po 5–8 dniach. Rozsadę prowadzimy chłodno (12–16°C) i przy pełnym świetle, żeby była krępa.

Pikowanie: siewki ze skrzynek pikujemy w fazie pierwszego liścia właściwego do doniczek 7–8 cm; z rozsadnika przesadzamy wprost na miejsce stałe. Rozsada gotowa do wysadzenia ma 5–6 liści i ok. 5–6 tygodni.

Wysadzanie (koniec maja – początek czerwca): sadzimy głęboko, do pierwszych liści, w rozstawie 40–50 × 40–50 cm, na stanowisku słonecznym, w glebie żyznej, próchnicznej, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym (pH 6,5–7,5). Brukselka potrzebuje wapnia i stabilności – ugniatamy ziemię wokół roślin, bo wysokie łodygi łatwo się przewracają.

Pielęgnacja: regularne podlewanie i nawożenie azotem do lipca, później wyłącznie potasem i fosforem – azot pod koniec sezonu daje luźne główki. Obsypujemy łodygi ziemią, a wysokie rośliny podpieramy. Na przełomie września i października można uszczyknąć wierzchołek pędu, co przyspiesza dorastanie główek. Zbieramy od dołu, wyłamując dojrzałe główki o średnicy 2–4 cm.

Zastosowanie

Brukselka Groninger to warzywo zimowej kuchni: gotowana na parze, pieczona w całości z oliwą i czosnkiem, smażona na maśle z boczkiem, do zup i zapiekanek. Główki po przymrozkach są słodsze i łagodniejsze, więc lubią je nawet sceptycy. Doskonale znosi mrożenie po krótkim blanszowaniu. W ogrodzie zajmuje grządkę na długo, ale za to daje plon wtedy, gdy większość warzyw już dawno zeszła.

Tip od ogrodnika

Specyfikacja