Biały ogórek, który zaskakuje na talerzu. White Wonder (włoska nazwa: Mezzo lungo bianco) to wczesna, gruntowa odmiana o seledynowo-białych, kształtnych owocach z nielicznymi brodawkami. Zbierane przy długości 8–10 cm dają korniszony jak z obrazka – chrupkie, delikatne w smaku i wyraźnie inne niż wszystko, co stoi w słoikach sąsiadów. Stara amerykańska odmiana z końca XIX wieku, która w polskim gruncie radzi sobie zaskakująco dobrze.

W skrócie

• Owoce: seledynowo-białe, 8–10 cm, z nielicznymi brodawkami
• Typ: ogórek gruntowy, wczesny
• Siew do gruntu: maj (druga połowa), na głębokość 2–3 cm
• Siew pod osłony: koniec kwietnia (rozsada w doniczkach)
• Zbiór: lipiec – wrzesień
• Stanowisko: słoneczne, zaciszne, gleba żyzna i wilgotna
• Trudność: łatwa – wymaga tylko ciepła i wody
• Liczba nasion w opakowaniu: ok. 70 szt. (2 g)

Czym wyróżnia się ta odmiana

White Wonder to odmiana historyczna – wprowadzona do sprzedaży w Stanach Zjednoczonych już w 1893 roku i do dziś ceniona za niezwykłą barwę owoców. Skórka jest kremowo-biała z lekkim seledynowym odcieniem, gładka, z pojedynczymi brodawkami, a miąższ jasny, kruchy i wolny od goryczy. Owoce są bardzo kształtne i wyrównane, co ma znaczenie, gdy chcemy je równo ułożyć w słoiku.

W tej wersji Legutko poleca ją jako ogórek konserwowy: zbierany przy 8–10 cm daje klasyczne korniszony. Jeśli pozwolimy owocom rosnąć dalej, dorastają do kilkunastu centymetrów i świetnie sprawdzają się na surowo. Odmiana jest wczesna, więc pierwsze owoce zbierzemy już w lipcu, i płodna – przy regularnym zbiorze plonuje aż do września.

Uprawa krok po kroku

Siew do gruntu (druga połowa maja): ogórek jest wrażliwy na chłód, więc siejemy dopiero, gdy gleba nagrzeje się do 12–15°C. Nasiona umieszczamy na głębokości 2–3 cm, w rzędach co 80–100 cm, pojedynczo lub gniazdowo po 2–3 nasiona co 15 cm. Wschody pojawiają się po 6–10 dniach.

Przerywanie: po wschodach zostawiamy w każdym gnieździe najsilniejszą siewkę. Chcąc przyspieszyć zbiór, można w końcu kwietnia wysiać nasiona do doniczek 8–9 cm (po 2 sztuki) i wysadzić rozsadę z 2–3 liśćmi po 20 maja – ogórek źle znosi przesadzanie, więc doniczki opróżniamy delikatnie, nie naruszając bryły korzeniowej.

Prowadzenie (od czerwca): rośliny można prowadzić płasko na ściółce ze słomy lub przy podporach – wtedy owoce są czystsze, a zbiór wygodniejszy. Rozstawa docelowa 80–100 × 15–20 cm. Gleba powinna być silnie nawieziona kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem i stale wilgotna.

Pielęgnacja: podlewamy obficie, ale nie na liście, najlepiej rano i ciepłą wodą – zimna woda i przesuszenie to najczęstsze przyczyny gorzknienia. Ściółkowanie gleby ogranicza parowanie i chwasty. Owoce zbieramy co 2–3 dni – im częściej, tym więcej nowych zawiązków.

Zastosowanie

Przede wszystkim do kwaszenia i konserwowania – małe, białe korniszony w zalewie octowej albo w kwaszonce z koprem i czosnkiem wyglądają efektownie i mają delikatną, chrupką konsystencję. Większe owoce nadają się na surowo: do sałatek, mizerii i na kanapki. Ze względu na nietypowy kolor to także odmiana pokazowa – warto ją zasiać obok zielonych ogórków, żeby zobaczyć różnicę na jednej grządce. Dobrze rośnie w towarzystwie fasoli, grochu, kopru i cebuli, nie lubi sąsiedztwa ziemniaków.

Tip od ogrodnika

Specyfikacja